Öğretmenim, iyi misiniz? 

Bizi mahveden bir felaket yaşadık. Her şey yerle bir oldu. Nasıl toparlanabileceğimizi bilmiyoruz. Pazartesi günü okullar açılıyor. Bir tek okulları açmamız gerektiğini biliyoruz. Çocukların size ihtiyacı olduğunu biliyoruz. Bir arada olmaya, kendilerini güvende hissetmeye ihtiyaçları olduğunu biliyoruz. Kaybolan umutlarını yeniden inşa etmeye ihtiyaçları olduğunu biliyoruz. Onlara sevgi ile bakan, nasıl olduklarını soran, görüşlerine değer veren siz sevgili öğretmenlerine ihtiyaçlarının hiç olmadığı kadar çok olduğunu biliyoruz. 

Peki ya siz nasılsınız sevgili öğretmenim? Sizin kayıplarınız? Yakınlarını, öğrencilerini, evini yurdunu kaybeden öğretmenlerim, sizler? Öğrencilerin iyi olma hallerini nasıl koruyabileceğimizi konuşurken sizin de nasıl olduğunuzu soralım. Siz ailesinde kayıplar yaşayan, enkaz altından kurtarılan, kafasının içinde sürekli sallanan, oyuncaklarından ayrılan, kedisinden köpeğinden uzaklaşan çocuklara nasıl yaklaşacağınızı biliyor musunuz? Özel ihtiyacı olan öğrencileriniz için ne yapacağınızı biliyor musunuz? Son derece ciddi bir travma yaşayan, korkan, güven duygularını kaybeden, sevilmek isteyen öğrencilerinizle nasıl konuşacağınızı, onlara nasıl yaklaşacağınızı biliyor musunuz? 

Doğrudan deprem bölgesinde olmasak da ülkece yandı canımız. Daha öğrencilerden uzak ekranların arkasından endişe dolu yaptığımız derslerin etkilerinden kurtulmaya çalışırken, normalleşme çabaları harcarken yıktı gitti umutlarımızı bu deprem. Eğitim zaten kendi depremini yaşıyordu uzun süredir. Sınava odaklanan, öğrencilerin gözlerindeki ışığı söndüren, hayat umutlarını yok eden bir sistem yıkılmalıydı. Size hakkınızı vermeyen, geçim sıkıntısı içinde kendi çocuğunun ihtiyaçlarını nasıl karşılayacağını düşünen, aileleri birbirinden ayıran sistem yıkılmalıydı. Gencecik mezunları işsiz bırakan, çalışanın emeğinin karşılığını ödemeyen, öğretmenleri sınıflara bölen sistemi zaten istemiyorduk. Ama sistem değil, evler yıkıldı başımıza. Kurduğumuz hayatlar yıkıldı. Canlar yok oldu.

Sevgili öğretmenim, biliyoruz ki siz her şeye rağmen siz yine en iyisini yapacaksınız elinizden gelenin. Size güvenen, sizi seven çocukların size ne kadar ihtiyaçları olduğunu biliyorsunuz. Bazı öğrencileriniz için geriye kalan bir tek sizsiniz, bir tek siz onlara yeniden umut aşılayabileceksiniz.  Gelecek nesilleri emanet ettiği Atamın çocuklarısınız siz, başka türlüsünü yapamazsınız.

Ülkece altında kaldığımız enkazı kaldıracağız elbet, yaralarımızı saracağız. Yeni açılan dönemde eğitim sistemindeki enkazı da hep birlikte kaldırıp yeniden umutlarımızı inşa edeceğiz. Pazartesi açılan okullarla ne yapacağınızı biliyorsunuz aslında. Sadece gözlerinin içine bakın, sarılın çocuklara, sadece yanlarında olduğunuzu hissettirin onlara. Matematiği, İngilizceyi, tarihi, edebiyatı öğretirsiniz nasılsa, İNSAN olmayı öğretin.

İyi ki varsınız. İyi dersler öğretmenim.